24-04-09

Triest verhaal mét happy end

Ergens deze week loop ik van bij mijn ouders naar het station om te gaan werken. Ik ben aan de late kant om mijn trein te halen en stap stevig door. Plots zie ik aan het eind van de straat twee grote honden verschijnen, die resoluut op mij afgedraafd komen. De laatste paar meters zetten ze een sprintje in, en plots staan er twee grote modderpoten op mijn schouders terwijl een andere snuit zich tegen mijn handen duwt. De honden, duidelijk zonder baasje, maar met een halsband aan, smeken om aandacht. Ze blijven opspringen en rond mijn benen draaien. Omdat ik niet terug naar mijn ouders kan, beslis ik verder te gaan naar het station, de honden staan ondertussen aan een huis op de vensterbank te blaffen op een huishond die binnen zit. Ik vraag mijn pa, die thuis is, een kijkje te komen nemen en licht ondertussen ook mijn moeder in, die op haar beurt belooft de stadswacht langs te sturen.

Zenuwachtig en ongelukkig zit ik op de trein naar Brussel, loslopende honden zonder baas, het is zelden een goed verhaal. Of ze zijn gedumpt door hun 'liefhebbend baasje', of ze zijn verloren gelopen. Hoe dan ook zijn ze in gevaar, een autoongeval is snel gebeurd.

Na de middag krijg ik van mijn moeder het nieuws dat de honden na lang wachten zijn opgehaald door de politie, en dat de eigenaar al bekend is. Mijn pa had de dieren opgevangen en de politie gebeld.
Het slechte nieuws is dat de honden ook bij de stadswacht bekend zijn, en dan vooral de eigenaar. Het gaat blijkbaar om mensen die hun hond amper eten geven, verwaarlozen, slaan. Op de koop toe heeft een van de honden pas puppies gekregen. Ze zijn al meermaals alleen op de straten gesignaleerd. Erg, hoe sommige mensen met hun dieren omgaan. Dure rashonden kopen, ermee kweken, en er dan niet naar omzien. Een buurvrouw heeft een van de honden al eens eerder dagenlang opgevangen, ermee naar de dierenarts geweest, laten chippen, ontvlooid,... Andere buren geven de dieren stiekem eten. Maar de politie grijpt niet in en dus is het allemaal dweilen met de kraan open.

Maar vandaag is er onverwacht goed nieuws. Mijn pa weet me te vertellen dat de politie eindelijk stappen ondernomen heeft en de volwassen dieren en de pups in beslag genomen. Op naar een asiel dus. Het extra goede nieuws is dat alle dieren ondertussen al geplaatst zijn bij nieuwe eigenaars. Het waren mooie, lieve honden, rashonden, nog jong bovendien, dus ze hadden goede kansen op een nieuw leven, maar toch maakt mijn hart een sprongetje dat het zo snel al gebeurd is. Kers op de taart is dat een buurvrouw van mijn ouders een van de dieren in huis heeft genomen. Hoe schoon kan een verhaal soms eindigen...

19:47 Gepost door Josie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Dit is dus iets dat mij niet alleen razend maar ook enorm verdrietig maakt. Blij te horen dat de politie "eindelijk" ingegrepen heeft. Ik hoop dat ze er vaker controle gaan doen en wat mij betreft zouden ze nooit nog dieren in huis mogen hebben.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 24-04-09

Héél erg mooie blog! Véél plezier nog, je twee windekindjes zijn prachtig!

Gepost door: Annelies | 02-05-09

De commentaren zijn gesloten.